Właściwości propolisu

 

wykorzystanie propolisuZainteresowanie właściwościami kitu pszczelego wzrosło około połowy XX wieku, choć historia użytkowania tej substancji jest znacznie dłuższa. Wiadomo, że propolis był stosowany w starożytnym Egipcie do balsamowania i mumifikacji zwłok. Dysponujemy relacjami Pliniusza z I wieku n.e. w których opisuje medyczne zastosowanie kitu jako środka redukującego obrzęki, łagodzącego bóle mięśniowe oraz „usuwającego inne bolesności”.

W innym przekazie z tamtych czasów grecki lekarz Dioskurides wspomina o stosowaniu propolisu w leczeniu stanów ropnych, liszajów oraz przewlekłego kaszlu. Lecznicze właściwości kitu pszczelego były wykorzystywane także w innych kulturach: Inkowie używali roztworów propolisu jako lekarstwa ograniczającego gorączkę, a Arabowie jako środek zapobiegający zakażeniom. Był on także stosowany do okadzania pomieszczeń, oraz wchodził w skład chińskich i japońskich laków. Dawni lutnicy (w tym słynny Stradivarius) wykorzystywali propolis do lakierowania skrzypiec.

Najwięcej korzyści dla człowieka płynie jednak z leczniczych właściwości kitu pszczelego. Na fali rosnącego zainteresowania propolisem został on nawet określony mianem „antybiotyku XXI wieku” i być może nie ma w tym wielkiej przesady zważywszy na fakt, że preparaty propolisowe niejednokrotnie skutkują w leczeniu schorzeń w przypadku których współczesne środki farmakologiczne są bezsilne. W dzisiejszych czasach coraz częściej obserwuje się spadek skuteczności antybiotyków, które stosowane niewłaściwie powodują zjawisko oporności bakterii. Kit pszczeli dzięki złożonemu składowi (ponad 300 różnych substancji) wykazuje szerokie działanie bójcze w stosunku do bakterii, grzybów, pierwotniaków i wirusów. Jego zastosowanie medyczne bazuje także na dużym potencjale propolisu do wzmacniania regeneracji tkanek, działaniu przeciwzapalnym oraz miejscowo znieczulającym. Ponadto liczne badania wykazały przydatność propolisu jako środka przeciwwrzodowego, przeciwłuszczycowego, chroniącego przed promieniowaniem jonizującym oraz wykazującego m.in. działanie hipoglikemiczne, antyoksydacyjne, immunostymulujące, przeciwnowotworowe, cytoprotekcyjne i hepatoprotekcyjne.

Dziś przetwory propolisu najczęściej wykorzystywane są w leczeniu takich schorzeń jak: oparzenia, stany zapalne górnych dróg oddechowych, trudno gojące się rany, odleżyny, zapalenia jamy ustnej i dziąseł, choroby wrzodowe żołądka oraz dwunastnicy, żylaki podudzi i odbytu, zapalenie gruczołu krokowego, reumatoidalne zapalenie stawów,  stany zapalne i uszkodzenia błony śluzowej pochwy, sromu oraz odbytu. Doustne przyjmowanie do preparatów propolisowych podnosi odporność organizmu, chroni wątrobę przed toksynami, wpływa korzystnie na ciśnienie krwi, działa uspokajająco.